دانش پژوهان

از برکات نماز این است که انسان رااز تعلقات دنیوی اعراض می دهد و به ملکوت عالم می کشاند که

رسول الله (ص) فرمود : ان المصلی یناجی ربه

پندهای حکیمانه -جلد سوم (استاد حسن زاده حفظه الله تعالی )

در کلاس در س خدا

آنها که ناله می کنند رد می شوند

آنها که صبر می کنند قبول می شوند

آنها که شکر می کنند شاگرد ممتاز می شوند

«خدایا به ماظرفیت تحمل مصا ئب روز گار را عطا فرما »

آیت الله مجتهدی تهرا نی (ره) :

 گ

اهی انسان باید بنشیند و با نفس خود حساب و کتاب کند . پدر مارااین نفس در می آورد .

 به نفس خود بگو یید : « تا کی ؟ چقدر ؟ بس است دیگر ! به فکر خودت با ش! »

نفس که به فکر ما نیست ، به فکر خودش است . مثل نفس ، مثل اسب سر کش است . اگر سوار اسب سر کش شوی ، اسب فرار می کند . اگر وارد باشی ، دهنه ی اسب را محکم می گیری ، ولی باز هم زورت نمی رسد و اسب فرار می کند تابرود سرآخور جو بخورد . سر صاحب خود را به سر در طویله می زند و او را به زمین می اندازد و در خون غو طه ور می کند . امام خودش سر آخور  رفته و مشغول خوردن جو می شود ، به فکر لذت خودش است و فکر صا حبش نیست .

نفس ماهم همین طور است . به فکر لذت خودش است ، فکر این نیست که ما جهنمی می شویم

لذا گاهی لازم است به نفس خود بگوییم که دیگر بس است ! مارا جهنمی نکن ! تا حالا که گذشت از این به بعد ما را اذیت نکن !

#کتاب_ظهور

چرا وقتی که نام “قائم ” برده میشود ، شیعیان تمام قد روی پای می ایستند؟
از روایتی چنین استفاده میشود که این رفتار در عصر امام صادق(ع) نیز معمول بوده است. از حضرت صادق(ع) سؤال شد علت قیام در موقع ذکر قائم چیست؟
فرمودند: صاحب الامر غیبتی دارد بسیار طولانی و از کثرت لطف و محبتی که به دوستانش دارد، هر کس وی را به لقب قائم یاد کند، آن حضرت هم نظر لطفی به او خواهد نمود و چون در این حال مورد توجه امام واقع میشود سزاوار است از باب احترام به پا خیزد و از خدا تعجیل در فرجش را مسئلت نماید… .
آیت الله سید محمود طالقانی(ره) میگوید: این دستور قیام شاید فقط برای احترام نباشد، و الا باید برای خدا و رسول و اولیای مکرم دیگر هم به قیام احترام کرد، بلکه دستور آمادگی و فراهم کردن مقدمات نهضت جهانی و در صف ایستادن برای پشتیبانی این حقیقت است… .

/نوشته شده از کتاب: یکصدپرسش و پاسخ پیرامون امام زمان(عج) ، نویسنده:علیرضارجالی تهرانی، صفحه 61/

معرفت نفس محور علوم عقلیه و نقلیه

معرفت نفس ، اساس تمام علوم و معارف و اولین و کاملترین پله ی غور درتمام حقایق نظام هستی است . باقدم نهادن به این پله ، انسان می تواند به بام حقایق عالم راه یابد و ازآنجا تمام اسرار عالم را مشاهده کند. این معرفت ، هم معمای عدل و توحید را حل کرده وهم مسئله ی نبوت و امامت راقابل هضم گردانیده و هم مشکل معاد را برطرف کرده است و آن را پیاده خواهد کرد ، به تعبیری اسراراصول پنجگانه ی دینی ، پس از طی این مسیر کاملا برای سالک مکشوف می گردد. این جاست که می توانیم روایت حضرت امیر علیه السلام را توسعه بدهیم و بگوییم :«من عرف نفسه فقد عرف ربه ؛فقد عرف توحیده ؛فقد عرف عدله ؛فقد عرف نبیه ؛ فقد عرف امامه ؛ فقد عرف معاده .